Pięć lat temu Rosja, rażąco naruszając prawo międzynarodowe, rozpoczęła okupację Krymu. Chociaż nielegalny pseudo-referendum status rosyjski Krymu nie zostali uznani przez społeczność międzynarodową, niegotowość społeczności międzynarodowej do zdecydowanej reakcji na brawurowy akt agresji Rosji pozwolił reżimu Kremla bezkarnie kontynuować agresję i okupację ukraińskiego Donbasu.
25 listopada Rosja po raz kolejny dokonała otwartej agresji przeciwko Ukrainie, atakując ukraiński okręty w Cieśninie Kerczeńskiej i wodach neutralnych Morza Czarnego.
Wyniki agresji są dramatyczne i bezprecedensowe dla powojennej Europy: około 13.000 zabitych, 30.000 rannych oraz 1,5 mln osób przesiedlonych, zniszczenie Donbasu, przywłaszczenie ukraińskiego mienia na okupowanym Krymie, naruszenia przez władze okupacyjne praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego, prześladowania polityczne oraz zastraszania obywateli Ukrainy mające na celu tłumienie wszelkich przejawów anty-okupacyjnych nastrojów, wzmocnienie na dużą skalę militaryzacji okupowanego półwyspu.
Zawdzięczając bohaterskim wysiłkom ukraińskich żołnierzy, rosnącemu politycznemu i praktycznemu wsparciu międzynarodowych partnerów, Ukraina nadal ogranicza agresję.
Powstała silna międzynarodowa koalicja, która aktywnie wspiera Ukrainę, zwiększając presję na Rosję, żądając pełnej de-okupacji terytorium Ukrainy i podnosząc cenę tej agresji.
Wszyscy więźniowie polityczni i jeńcy wojenni powinni zostać natychmiast zwolnieni. Jest to wspólne stanowisko Ukrainy i partnerów międzynarodowych. Dalsze zwlekanie Moskwy w spełnieniu tego wymogu powinno spotkać się z całkowicie konkretnymi, w tym sankcyjnymi konsekwencjami.
Zaprzestanie agresji Rosji na Donbasie powinno być oparte na misji pokojowej ONZ, której mandat obejmować powinien całą strefę konfliktu.
Społeczność międzynarodowa wspiera Ukrainę w kwestii krymskiej. Dowodem na to jest szereg uchwał ONZ, w których jednoznacznie oceniono politykę Moskwy oraz wymagane jest przestrzeganie międzynarodowego prawa humanitarnego i de-okupacja półwyspu, potępiono militaryzację Krymu i przyległych części Mórz Azowskiego i Czarnego.
Jesteśmy wdzięczni naszym partnerom za praktyczną pomoc w rozwoju ukraińskich sił zbrojnych, przeprowadzeniu reform oraz stabilizacji sytuacji gospodarczej państwa. Tylko silna gospodarczo i militarnie, demokratyczna Ukraina będzie mogła zmusić wroga do odwrotu.
Przywrócenie integralności terytorialnej Ukrainy jest konieczne nie tylko dla zapewnienia przyszłości naszego narodu. To - przywrócenie zaufania do europejskiego i globalnego bezpieczeństwa, które powinno być oparte na bezwarunkowym poszanowaniu niezależnych państw na mocy prawa międzynarodowego.